Σάββατο, Ιανουάριος 24, 2009
Κλαρινοπαιχτης στην δικη μας πολυκατοικία!!!!!!!
Ας ευθυμίσουμε λίγο...ε??? Μετά από ολη την μαυρίλα και την απουσία που περιβάλει το μπλόγκιον μου τους τελευταίους μήνες.... ας πω και κάτι ευχάριστο!!!! χαχαχαχα
Η διπλανή μας και ιδιοκτήτρια του διαμερίσματός που μένουμε αλλά και της μισής πολυκατοικίας (!!!!!) είχε βάλει ενοικιαστήριο στο διαμέρισμα του πρώτου ορόφου από αρχες καλοκαιριού. Τελικά, μετά απο πολύ αίμα κατάφερε να το νοικιάσει! Σε μια οικογένεια (ας πούμε!!!) με τα εξής μέλη: Εναν 35άρη βλάχο που κυκλοφορεί με ενα λευκό t-shirt από τον Σεπτέμβριο που ήρθε, την γυναίκα του απροσδιόριστης ηλικίας, βγαλμένη από την ΚΝΕ με μακριές φούστες και λυτά μαλλιά σαν κοριτσόπουλο από τα παιδιά των λουλουδιών...αλαφιασμένη και αναψοκοκκινισμένη.... και ενα μωράκι 6-7 μηνών το πολύ!!!!!! Λοιπόν.... σαν ατομα εντελώς αδιάφορα...αλλά όταν άρχισε να ξετυλίγει τον καλλιτεχνικό του κόσμο ο βλάχος...τοτε κάτι γίνεται... Στην αρχή τον έβλεπα στην πυλωτή κάθε μέρα, είτε έμπαινα στο αυτοκίνητο μου στις 08.00, ή στις 07.00 ή στις 09.00!!!!! Κάθε μέρα εκτος ΣΚ είναι στο πίσω κάθισμα ενος τελειωμένου τζιπ LADA, και παίζει κλαρίνο...... κάθε φορά που εμφανίζομαι σταματάει (ντρέπεται μάλλον) και συνεχίζει αφού κάνω όπισθεν και φύγω!!! Εχει γίνει σημείο αναφοράς για τους εργάτες της απέναντι οικοδομής!!!!!! Το τρελό επίσης είναι πως ακούει κλαρίνα σχεδόν καθε απόγευμα... ΤΕΡΜΑ το volume!!!! Ειναι στον πρώτο, είμαστε στον τέταρτο και τον ακουμε!!!!!Καθε πρωι που κατεβαίνω στο αυτοκίνητο να πάω στο γραφείο, παίζει κλαρίνο γιατί πολύ απλά το παιδί του κοιμάται!!!! Το τζιπ εντωμεταξύ δεν μετακινείται οοοοοοοοολη την ημέρα!!!! Ακόμα αναρωτιέμαι τι δουλειά κάνει...
Τέλος Οκτωβρίου στην Γενική Συνέλευση που κάναμε για τις ώρες του καλοριφέρ, πετάχτηκε σαν κουράδα και ειπε πως ζεσταίνονται πάρα πολύ και να μην ανάβουν κάθε βράδυ κτλ κτλ κτλ... και πετάγεται ο Κώστας και του ρίχνει ενα από τα φαρμακερά άγρια βλέμματά του και του λέει...Να ανοίγετε το παράθυρο κύριε κλαρινετατζή (εντάξει με το επίθετό του τον είπε....)και το μόκωσε ο μαλάκας... εεεε μίλησε και η διπλανή μας και είπε, έχει δίκιο ο κυριος Κώστας, εμεις στον 4ο κρυώνουμε πολύ, γιατί από πάνω ειναι η ταράτσα...και λούφαξε!!!!
Στην αρχή κάθε πρωι του έλεγα ένα καλημέρα!! Μετά όμως..βαρέθηκα κάθε πρωί το ίδιο πράγμα και τώρα κάνω πως δεν τον βλέπω... γκαζώνω και την κάνω.....
Αλλά γεγονός είναι πως ΜΟΝΟ μα ΜΟΝΟ σε εμας θα μπορούσε να έρθει τέτοιος ένοικος...αλλά ρε γμτ γκαντεμιά... έπρεπε να ερχόταν όταν μετακομίσουμε από εδώ...να γινόταν να εγκατασταθεί στο διαμέρισμά μας..... για να παίζει κλαρίνα και να τα ακούει το σκυλί της δίπλα και να συφιλιάζεται από την φασαρία!!!! Αλλά τι να κάνουμε..δεν μπορούμε να τα έχουμε ΟΛΑ!!!!
χιχιχιχιχιχι....

 
posted by jul at 19:19 | Permalink | 4 comments
Δευτέρα, Δεκέμβριος 08, 2008
ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΣΤΟΥΣ ΣΚΑΤΟΜΠΑΤΣΟΥΣ
Γιατί να μην υπάρχει η θανατική ποινή για αυτούς τους σκατάνθρωπους? Γιατί?
Γιατί να μπορούν να σκοτώνουν όποιον τους γουστάρει και αυτόν να τον πληρώνουμε για να τρώει και να ζει στην φυλακή (αν τελικά τον χώσουν μέσα)!!!!
Κάτι ξέρουν στην Αμερική που έχουν ακόμα ενεργή την θανατική ποινή! Να τον κρεμάσουν τον μαλάκα στο Σύνταγμα.. για να δουμε, θα τολμήσει κανένα άλλο αρχίδι να τα κάνει αυτά? Το κοριτσάκι που το πλάκωσε στις κλοτσιές και τα μπουνίδια ο άλλος ο βλάχος, αν τα έκαναν αυτά στην κόρη του τι θα έκανε? Πως θα αντιδρούσε?
Οποιος κομπλεξικός μαλάκας βλάχος αμόρφωτος έρχεται από το κάθε κατσικοχώρι γίνεται μπάτσος. Πόσοι και πόσοι είναι κολλημένοι με την εξουσία και πάνε και γίνονται μπάτσοι... έτσι γιατί νομίζουν πως έχουν εξουσία! Το γαμημένο το όπλο τους το δίνουν για να προστατευουν τους πολίτες από τους λωποδύτες όχι από τα 15χρονα παιδάκια!!!! Τους το δίνουν για να μας προστατεύουν όχι για να μας πυροβολούν!
Και γυρνάει και λέει στην κατάθεση ο μαλάκας ότι προσπαθούσε να γλυτώσει την ζωή του!!!! Από τι ακριβώς??????? ΑΠΟ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ???????
ΟΤΙ και να του είχε πει του σκταόμπατσου ο οποιοσδήποτε, έτσι ειναι καταρτησμένοι οι σκατόμπατσοι>???? Να πυροβολούν στο ψαχνό?????

Δεν συμφωνώ από την άλλη με όλο αυτό που γίνεται στο κέντρο της Αθήνας!!!! Ρε γμτ τι πάνε και σπάνε τα καταστήματα? Σε όλη την Πανεπιστημίου δεν έχει μείνει τζαμαρία όρθια! Τι τους φταίνε τα καταστήματα!!!! Ας πάνε να χώσουν καμιά βόμβα στην Βουλή να την κατεβάσουν κάτω! Ας κάνουν ένα ντου μέσα στην Βουλή! Να τους βρουν και τους 300 να τους ρίξουν όλες τις μολοτωφ και να ψωφίσουν όλα τα καθήκια! Δεν φταίνε τα μαγαζιά ρε γαμώτο!!!!!
Κριμα το παιδί που πέθανε! Αυτό δεν αλλάζει!!!
Τι θα πουν πάλι πως ήταν μεμονομένο περιστατικό??
Και το αρχίδι θα ειναι ζωντανό!!!!! Να τον χαιρόμαστε!!!!!
 
posted by jul at 20:23 | Permalink | 1 comments
Πέμπτη, Οκτώβριος 30, 2008
Julia’s status: THE END!!!!
Έτσι είναι από εχτές το status μου στο fb… Η χειρότερη όλων των προβλέψεων βγήκε αληθινή!
Το υποκατάστημα της Ελλάδος μαζί με ακόμα 6 υποκαταστήματα στην Ευρώπη κλείνει το operation του δανεισμού! Δηλαδή, από 1/11 σταματάμε να δεχόμαστε δάνεια λιανικής! Δηλαδή αυτομάτως 5 άτομα βγαίνουν στην ανεργία. Δηλαδή με τα ανοιχτά δάνεια οι υπόλοιποι έχουμε ζωή για κανένα χρόνο δύο ακόμα! Δηλαδή… Σκατα… πιο σκατά δεν γίνεται! Η αντιμετώπιση του γενικού διευθυντή είναι κάτι περισσότερο από αηδιαστική… Όλοι μας τον έχουμε γραμμένο εντελώς!!!! Τον κοιτάμε με περιφρόνηση, όχι πως αυτός ευθύνεται, αλλά τουλάχιστον θα μπορούσε να το παίξει και λίγο θεατρίνος και να μας πει πως μας καταλαβαίνει, πως είναι με το μέρος μας, πως όταν και αν τα πράγματα διορθωθούν θα μας πάρει πίσω. Κάτι…οτιδήποτε!!!! Παρηγοριά στον άρρωστο ρε γαμώτο… Αλλά αυτός με ένα ειρωνικό χαμόγελο συνέχεια… λες και το ευχαριστιέται… και ρε γαμώτο αν δεν έφευγε η προηγούμενη γεν. διευθύντρια αυτός θα ήταν ο Νο. 1 απολυμένος!!!!!!!!!!
Τέλος πάντων… εγώ δεν έχω υπομονή να περιμένω… Όπως προείπα έχω ξεκινήσει και ψάχνω, ναι μεν θα με γλύκαιναν τα λεφτά της αποζημίωσης γιατί είναι αρκετά, αλλά με άλλη ψυχολογία ψάχνει κανείς όταν έχει δουλειά και με άλλη όταν είναι απολυμένος. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις 2 φορές που έψαχνα δουλειά όντας απολυμένη (λόγω μείωσης προσωπικού) και το πόσο απεγνωσμένη ήμουν και πως σε κάθε τηλέφωνο έλεγα μακάρι να με πάρει κάποιος να μου πει πως προσλαμβάνομαι! Ενώ όταν είχα δουλειά και έψαχνα αλλού όλα ήταν χαλαραααααααααα….
Άσχημη ψυχολογία, άσχημες καταστάσεις και για μένα είναι κατάντια όλο αυτό για μια τράπεζα που είναι τόσα χρόνια στην αγορά! Που ήταν κυρίαρχη στις χρηματοδοτήσεις και τώρα κλείνει…Κριμα….
 
posted by jul at 16:28 | Permalink | 5 comments
Τρίτη, Οκτώβριος 21, 2008
ΣΚΑΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑ πολλά ΣΚΑΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑα

Όσοι από εσάς με έχουν στο facebook φίλη, θα γνωρίζουν από καιρό πως το μόνο που γράφω στο status μου είναι: ΣΚΑΤΑ….πολλά ΣΚΑΤΑ και ξανά ΣΚΑΤΑ…


Οι μέρες που περνάνε είναι ίσως οι χειρότερες της επαγγελματικής μου καριέρας.

Ούτε ο εχθρός μου δεν θέλω να περνάει αυτά που περνάω εγώ αυτή την στιγμή.

Τα ξαναπέρασα το Σεπτέμβριο του 2004 τότε που μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες η Ακτωρ έκανε μαζικές απολύσεις… μέσα σε αυτούς και εγώ! Τώρα ξανά… με την οικονομική κρίση που έχει χτυπήσει τους πάντες… χτυπάει αλύπητα και ορισμένες αυτοκινητοβιομηχανίες. Ορισμένες είναι κολοσσοί…. Κι όμως… αυτές είναι οι πρώτες που χτυπήθηκαν από την κρίση. Μέσα σε αυτούς και εμείς. Ως τράπεζα αυτοκινητοβιομηχανίας μας έπιασε η δαγκάνα! Και τώρα μετά από μια βόμβα παραίτησης της Γ. Διευθύντριας είμαστε εν αναμονή εξελίξεων. Μας άφησε σύξηλους και έφυγε. Ο καπετάνιος όμως φεύγει τελευταίος…. Όχι πρώτος… Αυτό ξέρω εγώ. Με την απορία…τι γίνεται μετά? Ποιοι ακολουθούν? Γιατί έφυγε έτσι ξαφνικά και μας άφησε χωρίς να απαντήσει στα ερωτήματα μας. Μας είπε όμως πως σε μια εβδομάδα όλα θα τα ξέρουμε. Όλες μας οι απορίες θα λυθούν… Και αυτή η εβδομάδα ολοκληρώνεται την Παρασκευή. Την Παρασκευή λοιπόν θα ξέρουμε… Την Παρασκευή μυρίζομαι για ορισμένους θα είναι η τελευταία μας ημέρα. Δεν ξέρω ποιοι θα είναι! Αυτό που ξέρω είναι πως έχει χαλάσει πλέον το κλίμα, πως κανένας μας πια δεν έχει διάθεση για δουλειά και πως όλοι μεταξύ μας έχουμε δεθεί πολύ περισσότερο! Κανένας δεν θέλει να φάει τον άλλον. Γιατί κανένας δεν έχει το κουράγιο να κάνει κάτι τέτοιο. Οι ημέρες περνάνε και την Πέμπτη ή την Παρασκευή θα ξέρουμε τι και πως. Έρχεται και η Διευθύντρια Προσωπικού της Ευρώπης και τα κακά μαντάτα μαθαίνονται γρήγορα.

Εύχομαι να περάσει η εβδομάδα ανώδυνα για όλους και να τελειώνουμε με αυτά που μας τρώνε την ψυχή. Για μένα δεν υπάρχει πιο ψυχοφθόρα κατάσταση από αυτή… να λες θα υπάρξουν απολύσεις και να μην ξέρεις ποιος…πότε… Να μην ξέρεις η ημέρα που ξημερώνει αν θα σε βρει στον δρόμο να ψάχνεις για δουλειά, αν τρίζει η καρέκλα σου και αν κάποιος από έξω αποφασίζει αν πρέπει να υπάρχεις για έναν οργανισμό ή όχι. Αν κοστίζεις πολύ ή όχι.

Και μέσα σε όλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι που ακόμα δεν έχουν πάρει χαμπάρι από την κρίση. Δεν τους έχει ακουμπήσει καθόλου. Δεν τους ενδιαφέρει.

Είχαμε κλείσει να πάμε Θεσσαλονίκη το 4ήμερο αλλά που όρεξη! Οπότε και το ακυρώσαμε. Ευτυχώς γιατί στο τσάκ ήμασταν να πάμε Αυστρία… Φαντάσου να είχαμε δώσει και λεφτά!

Τέλος πάντων, ότι είναι να γίνει θα γίνει και μάλιστα πολύ σύντομα. Εγώ τα κουμάντα μου τα έχω κάνει και έχω στείλει ήδη το βιογραφικό μου σε μερικές εταιρείες που σε προωθούν σε πελάτες τους. Το πρώτο μου ραντεβού είναι την άλλη Τετάρτη το απόγευμα …θα δείξει.


Και η ειρωνεία της υπόθεσης…. Πως η εταιρεία από την οποία έφυγα για να προσληφθώ εδώ που είμαι, είναι στα πρόθυρα της πτώχευσης!!!!!!!!!


 
posted by jul at 15:29 | Permalink | 7 comments
Σάββατο, Σεπτέμβριος 13, 2008
Ρε δεν ντρεπόμαστε?

Δεν παρακολουθώ πολύ τις ειδήσεις τον τελευταίο καιρό, προτιμώ να διαβάζω από τις εφημερίδες και το ίντερνετ ότι θεωρώ εγώ σημαντικό...

Όταν σήμερα έπεσα πάνω στις ειδήσεις του αντενα που έλεγε πως η μονή Αγιου Διονυσίου διεκδικεί κάποιες κατασκηνώσεις για ανάπηρα παιδάκια και μάλιστα το έχει πάει και δικαστικά και διεκδικεί και χρήματα μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι!!!!!

Πραγματικά δεν ντρέπονται????? Η εκκλησία έχει την μεγαλύτερη περιουσία που μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νούς!!!! Ειναι πιο πλούσια και από τους πλούσιους.... Και ακόμα διεκδικεί??? Τα παιδιά που πεινάνε δεν τα βλέπει? Τους άστεγους που δεν έχουν που να κοιμηθούν??? Τι έχει κάνει η εκκλησία για αυτούς?

Τι έχει δώσει η εκκλησία για τους άπορους? Βλέπω παπά και εκνευρίζομαι... Βλέπω ράσα και βγάζω καντίλες... Τους βλέπω με τα χρυσές μαλακίες στο κεφάλι και τους σταυρούς που κρέμονται από κάτι αλυσίδες που δένουν τα σκυλιά και αναρωτιέμαι.... αυτά μας δίδαξε ο Χριστός??? Αυτό έδειξε το έργο του??? Δεν μπορεί το στενό μου μυαλό να δεχτεί οι τραγόπαπες να τρώνε με χρυσά κουτάλια και τα παιδάκια να πεθαίνουν... να κοιμούνται σε σατέν σεντόνια και άλλοι να την βγάζουν χειμώνα καλοκαίρι στα παγκάκια!!! Απλά δεν μπορώ να το σκέφτομαι....

Η περιουσία τους ειναι ανεκτίμητη και πάντα ζητάνε την εισφορά του κοσμάκη για τους άπορους... Οχι γαμώτι μου... δεν δίνω ούτε ένα λεπτό στην εκκλησία...

Ακόμα θυμάμαι στα Κ. Πατήσια τον ντόρο που είχε γίνει για έναν παπά που έφαγε τα λεφτά του κοσμάκη που γέμιζε το παγκάρι για να αποπερατωθεί ο ναός... Ακόμα ο ναός είναι στα μπετά!!!!!!!! Εδώ και 20 χρόνια!!!!! Και πόσα θα είναι ακόμα!!! Γιατί ο τραγόπαπας έφτιαξε το σπιτάκι του με τα λεφτά του απλού κόσμου...

Γιατί να ταΐζουμε δηλαδή τους παπάδες??????

Ας μου εξηγήσει κάποιος που κάνω λάθος... τι δεν καταλαβαίνω!!!!!!! Γιατί πραγματικά κάτι μου διαφεύγει, γιατί διαφορετικά ας πέσει μια φωτιά να τους κάψει όλους τους μαλάκες τους τραγόπαπάδες

 
posted by jul at 21:05 | Permalink | 5 comments
Κυριακή, Αύγουστος 24, 2008
Ταραμ Ταραμ....
Εχω γυρίσει από τις διακοπές, έχει πέσει το ρεύμα γιατί έπλυνα τα κλιματισκτικά...(καλα οκ... ήθελα να πλατσανίσω με το λάστιχο....κακό ειναι??) και μπήκε νερό στις σάπιες πρίζες του μπαλκονιού και ο Κώστας γράφει ατάραχος πόστ στο μπλόγκιόν του σαν να μην συμβαίνει τίποτα............. Πρώτη φορά μετά από ζημιά που έκανα στο σπίτι δεν με διαολόστειλε..... Μάλλον η ζέστη του έχει λιώσει τα εγκεφαλικά του κύτταρα.....
Διαβάστε τον και εσεις για να σας αποτελειώσει....


Υ.Γ. Για το πως περάσαμε στις διακοπές θα στρώσω κώλο να γράψω από εβδομάδα......ΣΜΑΚ

Underconstruction2002 και τα μυαλά στα κάγκελα ...
 
posted by jul at 18:45 | Permalink | 1 comments
Τρίτη, Ιούλιος 29, 2008
Δεν ξέρω τι να βάλω για τίτλο....

1,5 χρόνο πριν είχε έρθει με όνειρο να μείνει στην Ελλάδα τουλάχιστον για 3 χρόνια

Όλοι εδώ τον είχαμε αγκαλιάσει σαν να τον ξέραμε χρόνια, μας κέρδισε το χαμόγελό του και το πραγματικά αγγελικό του πρόσωπο. Κανέναν δεν τον πήρε με στραβό μάτι, όλους μας έμαθε έναν - έναν, σιγά - σιγά! Ότι και να του είπε ο προηγούμενος που ήταν στην θέση του δεν του έδωσε σημασία… Για όλους πάντα είχε ένα καλό λόγο να πεί…

Όμως τελικά μετά από 1,5 χρόνο ήρθε και πάλι μετάθεση και ακόμα μια φορά έπρεπε να μετακομίσει σε άλλο σημείο του κόσμου. Αυτός, η γυναίκα του και τα 2 πανέμορφα παιδάκια τους. Όταν μας το ανακοίνωσε πριν 1 μήνα όλοι μείναμε εμβρόντητοι. Μια κοπέλα από το λογιστήριο έβαλε τα κλάματα και εγώ με το ζόρι κρατιόμουν. Από εκεί και πέρα όλα πέρασαν γρήγορα… ετοιμασίες για το τελευταίο δείπνο, για το δώρο που θα του πάρουμε, για τα δώρα στα παιδιά…

Τελικά εχτές ήταν το αποχαιρετιστήριο δείπνο. Η γυναίκα του ήρθε στο τραπέζι μας και μας είπε πως μας ευχαριστεί πολύ που κρατούσαμε τον άντρα της πάντα χαρούμενο, που ποτέ δεν γύρισε από το γραφείο τσαντισμένος, που πάντα ήταν χαμογελαστός και για όλα αυτά συμβάλαμε εμείς. Της απαντήσαμε πως ο ίδιος είναι τόσο αξιαγάπητος που πραγματικά χαιρόμασταν όταν ήταν στο γραφείο.

Πρώτη φορά έγραφα ευχετήρια κάρτα με τόση συγκίνηση και σήμερα που τον χαιρετήσαμε και του δώσαμε την κάρτα με όλων τις ευχές μας και μας χαιρέτησε έναν έναν ήταν η σειρά μου να μην μπορώ να συνέλθω από τα κλάματα. Ότι ευχές και να έδωσε στον καθένα από εμάς ξεχωριστά έβλεπες πως τις ένοιωθε και πως με δυσκολία και αυτός χαμογελούσε. Ποτέ δεν έχω στενοχωρηθεί όταν κάποιος έχει φύγει… Ακόμα θυμάμαι όταν έφευγε ο προηγούμενος από αυτόν που κάναμε αμάν και πώς να τον διώξουμε… που λέγαμε να πάει στα τσακίδια και να μην ξαναρθεί.

Εύχομαι πραγματικά η καινούρια του θέση και η καινούρια του ζωή εκεί να είναι αυτό που πραγματικά θέλει και να έχει καλή τύχη στην ζωή του γιατί πραγματικά το αξίζει.

 
posted by jul at 14:54 | Permalink | 6 comments
Τετάρτη, Ιούλιος 23, 2008
ΣΟΚ με την κακοποιηση του σκυλου ΛΗΟ στον ΠΟΡΟ
Το παρακάτω κείμενο το πήρα ατόφιο από ένα γκρουπ που έχει δημιουργηθεί στο facebook για ένα αδέσποτο που κακοποιήθηκε βάναυσα στον Πόρο από κάποιους που απορώ γιατί ακόμα ζουν....γιατί ακόμα ο θεός τους δίνει οξυγόνο να αναπνέουν... Ηθελα να ήξερα αν κατι τέτοιο γινόταν στα παιδάκια τους, αν το έκαναν σε άνθρωπο...μετά θα τον έβγαζαν στα κανάλια και θα τον λιθοβολούσαν, αλλά τώρα όλοι σωπαίνουν ακόμα και τα φιλάνθρωπα κανάλια.... ακόμα και αυτά αδιαφορούν.... Αν τον έβρισκα αυτόν τον κρετίνο αυτό το παπάρι που νομίζει οτι είναι άνθρωπος θα του έκανα ακριβώς το ίδιο που έκανε στο άμοιρο σκυλάκι....

Φωτογραφίες θα βρείτε στο λίνκ: http://www.facebook.com/photo_search.php?oid=30789065235&view=all#/group.php?gid=30789065235

ΣΟΚ με την κακοποιηση του σκυλου ΛΗΟ στον ΠΟΡΟ

Τον βρηκαμε βαρεια κακοποιημενο την Τριτη το μεσημερι 15 Ιουλιου στο Νεωρειο, στον Πορο Τροιζηνιας. Οι φωτογραφιες που στελνουμε ειναι αποκαλυπτικες. Αργοτερα μαθαμε πως ηταν ενα χαρουμενο αδεσποτο σκυλι που ακουγε στο ονομα Ληο (Leo). Δεν πιστευαμε στα ματια μας για το τι βλεπαμε. Το ΣΟΚ ηταν οδυνηρο, απολυτο. Καμμενη σαρκα, κομματια ολοκληρα δερματος και σαρκας να λειπουν απο το προσωπο, τα ματια, το στομα, τα αυτια, το σωμα, και το δυστυχο ζωο να τρεμει ασταματητα με λυγμους που σου σπαραζαν την καρδια και την ψυχη.
Τον ειχαν περιλουσει πολυ προσφατα, ισως εκεινο το πρωι, με βαρειας μορφης χημικα, καποιο δραστικοτατο οξυ, σαν βιτριολι, σαν ακουαφορτε, η κατι τετοιο τελος παντων που να προξενησει αυτη την αποτροπαιη και ανηκουστη βλαβη σε μια ζωντανη υπαρξη. Ειναι προφανες οτι καποιον η καποιους «ενοχλησε» το σκυλι και σαν «τιμωρια» ξεσπασαν τα απανθρωπα τερατωδη ενστικτα τους σε μια αβοηθητη υπαρξη με αυτον τον κακουργηματικο τροπο. Η λυπη και η αγανακτηση μας ατελειωτη. Καποιος που κυκλοφορει αναμεσα μας στο ομορφο νησι, ειναι ενας αδιστακτος βασανιστης ενας υπανθρωπος που λογικα δεν εχει θεση στην κοινωνια μας και θα επερεπε να βρισκεται καπου αλλου κλεισμενος.
Το λυπηρο ειναι οτι στις εκκλησεις μας για βοηθεια σε φιλοζωικες οργανωσεις,
Σε ιατρεια, ιατρους, ακομη και σε καποιο καναλι συναντησαμε μια παραξενη αδιαφορια που μας ξενισε.
Ετσι μερικοι, ελαχιστοι ανθρωποι ξεκινησαμε αμεσως με προσωπικες προσπαθειες να χορηγησουμε καποια θεραπευτικη φροντιδα αλλα και παροχη τροφης. Ακολουθωντας τηλεφωνικες συμβουλες απο κτηνιατρο πλυναμε τις πληγες, χορηγησαμε αντιβιοτικα φαρμακα, και τροφη (μονο με συριγγα και με μεγαλη δυσκολια), ολο το περασμενο εικοσιτετραωρο. Ομως ειναι φανερο οτι το ζωο χρειαζεται αμεση νοσοκομειακη περιθαλψη την οποια δεν μπορεσαμε να πετυχουμε χθες παρα τις προσπαθειες μας.
Σημερα παντως θα τον μεταφερουμε οπωσδηποτε στην Αθηνα, αναγκαστικα σε ιδιωτικη κλινικη γιατι ειναι ακρως απαραιτητη η ιατρικη του παρακολουθηση και περιθαλψη.

Ο ΛΗΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ, σε πεισμα εκεινων που θελησαν να τον θανατωσουν με τοσο βαρβαρο τροπο.

Επισης, απο πληροφοριες που συγκεντρωσαμε, την περασμενη εβδομαδα αλλο ενα αδεσποτο σκυλι πεθανε με σπασμους μπροστα στα ματια περιοικων στην ιδια περιοχη απο δηλητηριασμενο φαγητο (φολα).

Θελουμε λοιπον να καταγγειλουμε την υπαρξη καποιου η καποιων αδιστακτων υπανθρωπων στο νησι του Πορου οι οποιοι αβιαστα προβαινουν σε απαραδεκτες, απανθρωπες, κακουργηματικες πραξεις εις βαρος ανυπερασπιστων ζωων.

Μπορειτε να μας βρειτε στο κινητο τηλεφωνο : 6983936194


Παρακαλουμε θερμα να διαδωσετε το μηνυμα μας σε ολα τα blogs.



Με εκτιμηση
 
posted by jul at 17:45 | Permalink | 0 comments
Δευτέρα, Ιούνιος 30, 2008
Ελλας το μεγαλείο σου!!!!!!

Για να ξεκαθαρίσω κάτι… Για μένα η Ελλαδίτσα μας θα ήταν ένα τίποτα αν δεν είχε τα νησάκια της να την πλαισιώνουν. Οι τουρίστες ούτε καν θα πάταγαν το πόδι τους στην Ελλαδίτσα μας αν δεν υπήρχε θάλασσα, νησάκια και greek lover boys… Μην μου πείτε πως θα ερχόντουσαν για την Ακρόπολη…γιατί εκει θα ανέβω για να αυτοκτονήσω…

Και επανέρχομαι στο θέμα μας… Φέτος με τον Κώστα αποφασίσαμε με μεγάλη δυσκολία που θα πάμε διακοπές… Από την μία ήταν τα 2 συνεχόμενα χρόνια στην Αστυπάλαια, από την άλλη το μυαλό μας ήταν στο Λονδίνο που είχαμε πάει το Πάσχα… δεν μπορούσαμε να αποφασίσουμε που θα πάμε. Είπαμε για Φολέγανδρο… ο Κώστας έχει εκεί έναν συμμαθητή που μένει μόνιμα, οπότε και θα μας έβρισκε δωμάτια… δρομολόγια βρήκαμε μετά από χιλιάδες συνδυασμούς… και εκεί σκάει το παραμύθι ο φίλος του Κώστα πως θα μας παραχωρήσει ένα από τα 2 δωμάτια που νοικιάζει το καλοκαίρι, αλλά να μην περιμένουμε πολλά, δεν είναι κανένα παλάτι, μόνος του παλεύει να το φτιάξει και γενικά το νοικιάζει 110€, αλλά στον Κώστα που είναι και φίλοι θα το δώσει μόνο 70€!!!! Μας στέλνει και φωτογραφίες……………………………….. Εκεί παθαίνω το πρώτο σοκ! Το δωμάτιο είναι ένα γιαπί! Και από πού κι ως που να δώσω 70€, ενώ στο ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ δωμάτιο στην Αστυπάλαια έδινα πέρσι 80€!!!!!! Δηλαδή.. έλεος ρε γμτ! Φορτώνω και παγώνω ταυτόχρονα… Το ίδιο και ο Κώστας… και αρχίζουμε να σκεφτόμαστε την Σκωτία… Δεν γαμιέται η θάλασσα… θα πάμε στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.. αλλά να τρωγόμαστε και για τα μπάνια.. και να μην αποφασίζουμε να κλείσουμε τα δωμάτια… και εκει σκάει το σωτήριο τηλεφώνημα του κολλητού του Κώστα που είχε πάει 5 μέρες στην Φολέγανδρο να ξεκουραστεί…. «Μαλάκα θα πας με την Τζούλι??? Θα πάρεις το πρώτο πλοίο και το επόμενο πρωί θα φύγεις» !!!!! Την έχουν δει – λεει – και κοπανάνε τρελά τις τιμές χωρίς καθόλου παροχές…. Κάτι είχα ακούσει και πέρσι.. αλλά λέω θα έπεσαν σε λάθος συγκυρίες… και να ο Μάκης να επιβεβαιώνει ότι είχα ακούσει και εγώ για το νησί! Με παίρνει ο Κώστας τηλέφωνο και αμέσως αλλάζουμε γνώμη!!! Λες και περιμέναμε πως και πως το τηλεφώνημα του Μάκη! Το απόγευμα κλείσαμε τελικά στην Μήλο!

Έχουμε ξαναπάει…το 2002, στα μέλια τότε…(τώρα στις σφαλιάρες :Ρ).. Στο ίδιο δωμάτιο, στην ίδια τιμή που θα δίναμε στην Φολέγανδρο και το δωμάτιο είναι από τα καλύτερα (μετά την Αστυπάλαια)…. Είναι νησί που έχουμε ξαναπάει και το ξέρουμε και ζω για την στιγμή που θα βουτάω από το καραβάκι στα καταπράσινα νερά (με το ολοκαίνουριο μου μαγιώ!!!!ψωνιοοοοοοοοοοο)…

Το θέμα είναι το θράσος του κάθε τυχαίου που επειδή έχει ένα κεραμίδι παραπάνω θέλει να σου πιάσει τον κώλο τόσο αισχρά… και οκ το παιδί είναι φίλος και συμμαθητής (ήταν) του Κώτσου και οκ… δεν θέλω να τον κακολογήσω… αλλά όχι ρε φίλε 70€ το γιαπί και μάλιστα φιλικά! Ευτυχώς που δεν μας βιάζεις κιολας…. Και δεν είμαι καμία που αν δεν είναι κυριλέ το δωμάτιο δεν μένω, αλλά όταν έχω πάει σε 2 δωμάτια της προκοπής και τα λεφτά που πληρώνω αξίζουν και με το παραπάνω…τοτε όχι ρε φίλε δεν γουστάρω να μεινω σε γιαπί και να το χρυσοπληρώσω…

Με τον Κώστα, μετά από 1-2 μπάζα δωμάτια που είχαμε μείνει, ορκιστήκαμε πως θα ρωτάμε εξονυχιστικά τι παρέχουν τα δωμάτια γιατί πάντα άλλα λένε και άλλα είναι στην πραγματικότητα! Και αυτή την κουτοπονηριά του Έλληνα του να σου πουλήσει ότι να’ναι και να βγάλει τα σπασμένα του χειμώνα το καλοκαίρι μέσα σε 2,5 μήνες, δεν το γουστάρω… Και όσο μπορώ να το κοντρολάρω θα αντιστέκομαι…

Πάντως εγώ πολύ το γουστάρω που πάνε όλο και περισσότερος κόσμος στο εξωτερικό για διακοπές από ότι στην Ελλάδα… ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ!!!!! Γιατί έχουμε τα ομορφότερα νησιά και τις πιο καταπληκτικές παραλίες και έχουμε βάλει τα χέρια μας και βγάζουμε τα μάτια μας! Είναι πραγματικά προς λύπηση, αλλά εγώ το ευχαριστιέμαι…μπας και ξυπνήσουμε…. Μπας και αυτή η πουτάνα η κοινωνία ξυπνήσει…αλλά όχι τώρα το θέμα είναι να Siemens κανείς ή να μην Siemens???

 
posted by jul at 15:37 | Permalink | 10 comments
Σάββατο, Ιούνιος 28, 2008
H νύχτα πάντα με μάγευε...
Εχει κάτι το παράξενα όμορφο...
Αν και ο ύπνος μου αρέσει πολύ, υπάρχουν βράδια που δεν με πιάνει ύπνος... Συγκεικριμ΄να για μένα τα καλύτερα βράδια ειναι τα καλοκαιρινά.... Κάθομαι στην πίσω βεράντα του σπιτιού και απολαμβάνω την απόλυτη ησυχία.... Μπορεί από μπροστά να περνάνε μηχανάκια με πίτσες και αυτοκίνητα που θέλουν να παρακάμψουν την κεντρική Λεωφόρο και να πάνε σπίτια τους, αλλά στην πίσω βεράντα ακούγονται μόνο τα τριζόνια! Ακούγεται η νύχτα.
Απόψε είμαι και μόνη μου στο σπίτι και ενώ νοιώθω πολύ κουρασμένη, δεν θέλω να χάσω την ευκαιρία να απολαύσω αυτή την υπέροχη νύχτα!
Παλιά στο χωριό τα καλοκαίρια που κατεβαίναμε στην ξακουστή "Βρύση", όταν μας έπιαναν οι βαρεμάρες ανηφορίζαμε στην Αγία Μαρίνα, ένα εκκλησάκι πανέμορφο που από κάτω είχε βρύση με τρεχούμενο νερό - που για κάποιο ανεξήγητο λόγο μας έλεγαν πως δεν κάνει να πιούμε!!! - και τραπεζάκια που καθόμασταν ώρες ατελείωτες.... Το σημείο αυτό ήταν αποκομμένο από τα πάντα...ήταν σαν χώνεσαι στον παράδεισο και να ακούς μόνο τα τριζόνια.... Δεν έβλεπες ουρανό... τα πλατάνια σου έκοβαν την θέα....
Για αυτή την περίπτωση, πηγαίναμε στον Τίμιο Σταυρό.... Πάνω σε ένα λοφάκι χτισμένο ένα εκκλησάκι με μεγάλο προαύλιο και γύρω γύρω από την εκκλησία πεζούλι...... Ξαπλες που κάναμε, ιστορίες τρελές λέγαμε, κοιτάζαμε τα αστέρια,τους γαλαξίες και πάντα ουρλιάζαμε όταν έπεφτε ένα αστέρι.... Οι φωνές μας μου έλεγε η μαμά μου ακουγόντουσαν μέχρι το σπίτι..... Στο χωριό έχουμε το πιο προνομιακό σπίτι....με την καλύτερη για μένα θέα... Όλο τον Ψηλορείτη στα πόδια μας! ΣΣε αυτή την περίπτωση το μόνο μειονέκτημα ήταν πως οι αντίλαλοι από τα γέλια μας...έφταναν στα σκαλιά του σπιτιού μας...και οι γονεις ήξεραν ανά πάσα στιγμή που βρισκόμασταν!!!! Ωραίες εποχές, ξέγνοιαστες.... Το να ξενυχτίσεις ήταν κάτι το φυσιολογικό.....Ακόμα και αν γυρνούσαμε αργά την νύχτα σπίτι με την αδερφή μου, πάντα καθόμασταν στην βεράντα και ατενίζαμε τον Ψηλορείτη.... Αν ήμασταν τυχερές.... έπεφτε και το φως από το Αυγουστιάτικο φεγγάρι και έλουζε τα χωριά στους πρόποδες...
Σήμερα είμαι τυχερή... έχει απόλυτη ησυχία...ακόμα και τα ζώα δίπλα... δεν ακούγονται... δεν έχει φεγγάρι και μπορώ να δώ τα αστέρια καθαρά... Από την Πάρνηθα τα φώτα του καζίνο.... και όχι την γραμμή που σχημάτιζε η φωτιά ένα χρόνο πρίν....
 
posted by jul at 00:24 | Permalink | 6 comments